You know that point of insomnia where your eyes begin to burn and tear, like keeping them open for one more minute will make them simmer. But you can’t close them, there’s too much that must be done, no time, no time, no time. 

You know that moment in your life, when you finally get a minute to stop and reflect. And you could just cry from the harsh reality of where you were to where you’ve come. Not a cry of regret, not even wishful thinking. But the memory of what was and how swiftly and quietly it all slipped from beneath your feet. Like standing in the brake of the wave, at each receding point you fall decimeter by inch into the sand below your toes. Erode, erode, who knows where it all goes.

You know that moment when you’re sitting in the midst of a crowd and you suddenly realize what a disappointment each is. Eyes suddenly open and it practically breaks your heart. Like the world is stealing your virginity, and there you are, raw and hurt. Because you just can’t understand anyone, not even yourself. And time after time someone falls and you fall right along with them. Falling, falling, falling, catch me. 

And each of these occurrences are a scab being picked off of your healing wound to reveal the sore, pink flesh once again. Burning against the open air. What can you do? What can you do? What can you do?

Sayang ang mga sandaling pinalipas ko
Nar’on ka na, bakit pa humanap ng iba
Ngayon ikaw ang pinapangarap
Pinanghihinayangan ko ang lahat

Bakit ba ang pagsisisi laging nasa huli
Ang mga lumipas ay di na maaaring balikan
Sayang bakit ako nag-alinlangan pa
Tuloy ngayo’y lumuluha at nanghihinayang

Kung maibabalik ko lang, 
Ang dati mong pagmamahal
Pagka-iingatan ko at aalagaan, 
Kung maibabalik ko lang, 
Ang dating ikot nang mundo
Ang gusto ko ako’y
Lagi na lang sa piling mo.

Sapul na sapul, every word, every sentence. Saktong sakto eh! My anger and depression is overflowing but I can’t let it out. Masakit sa puso at buong katawan. ASDFGHJKL. </////////////3

Hindi ko alam kung matatawag ko tong happy or sad day. Basta alam ko, it’s a happy day until dumating si merik. Lagapak ang bagsak ko mula sa cloud nine. Ang sakit te!!!

How will everything work out? Awkward. Just please, maging maayos na sana tayong dalawa. I want normal conversations katulad ng dati. Kung kailangan kalimutan ang nakaraan, then go. Let’s just erase the fourth year El Senior year and go back from the start as if it’s the first time we’ll meet.

Sana maging masaya bukas. *Cross-finger*

Ayan, porket nagPM, napanaginipan na kaagad? HAHAHAHAHA =)))) Ang cute lang ng panaginip ko kaya di ko ihahalo sa malungkot na post. :”“”>

Nagdate daw kami, sa parang 4d o 3d ba yun, basta may parang higaan na hugis wave. Ang kewl nga eh! Tapos umaandar andar. =)))) Tapos sinamahan niya ako sa PLM, magpapasa kasi ako ng Study Plan. 

Then, dun sa University Activity Center, niyakap ako nung kaklase ko nung elementary na dun din nag-aaral. Nagthathank you siya sa akin eh, di ko alam bakit. Tapos eto namang kadate ko, biglang lumayo. Nagselos. =)))))

Inalis ko na sa pagkakayakap yung lalaki, then tinawag ko yung kadate ko. Eh biglang dumating yung karibal niya dati na kaschoolmate ko din ngayon. Nagyaya ng yakap pero di ko tinanggap. Ang cute lang netong isa, dahil nga nagselos, lumapit sakin tapos hinawakan yung kamay ko tsaka ako niyakap. LOL. For sure, di to mangyayari sa real life. 

Alam ko nagcontinue kami sa date nun eh kaso di ko na maalala. Pero pag gising ko ang gaan talaga ng pakiramdam ko at tuwang tuwa yung puso ko. Parang lumulutang, parang masaya. Kaso sabi ko, “porket nagpm, maiinlove ka ulit? Wag na, sayang yung hirap na kalimutan siya. Na tanggapin na tapos na” =)))) 

Still, Kilig kilig pa din. Kahit sa panaginip okay lang, kahit sa panaginip, okay lang na di pa ako nakakamove on. Kahit sa panaginip man lang, maging masaya sana ako kasama ka at magpatuloy ang love story nating dalawa. :”“”“”“”“”>

Porket nag-PM akala mo babalik na sa dati lahat, diba pwedeng kaibigan na lang talaga. Sus, tuwang tuwa ka naman, nag-PM lang sayo. Para kang baliw, nag move on ka na diba?! Porket piniem ka, maiinlove ka ulit? HINDI SYEMPRE!!!!

At least, save the friendship. Alam mo naman na ang ending kung mauulit ulit lahat diba. Paulit ulit lang naman eh. Kung babalik man, sigurado na ang ending. Wag na, wag na, wag na. Pang ilang chance na ba yan kung sakali? Lagpas ng 5th chance yan!

Next time na magPM, wag ng pansinin. Dahil sigurado naman ako eh, mahuhulog ako ulit. 

Yung tang inang feeling na nakasabay ko na kumain ang kuya, tatay, kapatid at kabarakada mo pero IKAW wala. 

NAPAKADAMOT TALAGA NG TADHANA SA AKIN EH! ALAM MO YUN. YUNG NAKITA KO SI KC, TUWANG TUWA AKO KASI AKALA KO KASAMA KA NILA. ANDUN PA NGA PAPA MO, PATI MGA KAIBIGAN MO. TANG INA TALAGAAA! BAT IKAW WALAAAAAAAAAAAA??

Naiyak tuloy ako ngayon. Buti hindi kanina nung nasa Mang Inasal pa ako kasama sila mommy. Kausap ako ni mommy nun eh, tapos biglang huminto yung mundo ko. Napanganga ako. Alam mo yung nangyayari sa teleserye, yung hindi makapaniwala sa nakita. Nabalik lang ako sa reality nung sinabi ni mommy “sino nanaman yan? kapatid yan ni cj noh?” INTRIGERA TALAGA SIYA KAHIT KAILAN.

HINANAP KITA KUNG SAAN SAAN. WALA TALAGA. 

Di bale, nung nakita ko si KC, parang nakita na din kita. Sobrang kahawig mo siya. Lalo na sa mata. I really miss those eyes of yours. Magpakita ka na sa akin sa susunod please. Kahit awkward sana makasabay din kitang kumain. At walang sawa akong titingin sayo kahit na mahalata mo.

I REALLY MISS YOU.

“Wag mong idahilan na NASAKTAN ka noon, kaya MALANDI ka ngayon. :”)

Matamaan ka nman. ;) PAK Q ../..”

TANG INA MO ATA EHH! BAT HINDI MO SA SARILI MO SABIHIN YAN??? t(-_____-t)

INLAB KA NA BA TALAGA SA IBA? TANG INA MOOOO KOYAAA. NAPAKADAYA MOOO! MASAYA KA NA TAPOS AKO INIWAN MONG GANITOOOO. TANG INA TALAGAAA! BAKET NA AKO GANITOOO? 

=)))))))))))))